حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدٍ، سَمِعْتُ أَبِي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ " أَلاَ أَىُّ شَهْرٍ تَعْلَمُونَهُ أَعْظَمُ حُرْمَةً ". قَالُوا أَلاَ شَهْرُنَا هَذَا. قَالَ " أَلاَ أَىُّ بَلَدٍ تَعْلَمُونَهُ أَعْظَمُ حُرْمَةً ". قَالُوا أَلاَ بَلَدُنَا هَذَا. قَالَ " أَلاَ أَىُّ يَوْمٍ تَعْلَمُونَهُ أَعْظَمُ حُرْمَةً ". قَالُوا أَلاَ يَوْمُنَا هَذَا. قَالَ " فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَدْ حَرَّمَ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ، إِلاَّ بِحَقِّهَا، كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِي بَلَدِكُمْ هَذَا، فِي شَهْرِكُمْ هَذَا، أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ ". ـ ثَلاَثًا كُلُّ ذَلِكَ يُجِيبُونَهُ أَلاَ نَعَمْ ـ قَالَ " وَيْحَكُمْ ـ أَوْ وَيْلَكُمْ ـ لاَ تَرْجِعُنَّ بَعْدِي كُفَّارًا، يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ ".
Абдуллаҳ (Воқиднинг бобоси) (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) видолашув ҳажида: "Огоҳ бўлинглар! Қайси ойни энг ҳурматли деб биласизлар?" деди. Улар: "Бизнинг мана шу ойимизни" дедилар. Деди: "Қайси шаҳарни энг ҳурматли деб биласизлар?" Улар: "Мана шу шаҳаримизни" дедилар. Деди: "Қайси кунни энг ҳурматли деб биласизлар?" Улар: "Мана шу кунимизни" дедилар. Деди: "Албатта Аллаҳ (табарака ва таоло) сизларнинг қонларингиз, молларингиз ва обрўларингизни — ҳаққисисиз — мана шу кунингиз ҳурмати каби, мана шу шаҳарингизда, мана шу ойингизда ҳаром қилди. Огоҳ бўлинглар, етказдимми?" — уч марта, ҳар бирида улар: "Ҳа" деб жавоб берар эдилар. Деди: "Вой сизларга — ёки: ҳолингизга вой — мендан кейин кофирларга қайтманглар, бир-бирингизнинг бўйнини уриб!"