أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، وَأَحْسَبُنِي، قَدْ سَمِعْتُهُ مِنَ أَبِي الْمَلِيحِ، عَنْ نُبَيْشَةَ، - رَجُلٌ مِنْ هُذَيْلٍ - عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنِّي كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ لُحُومِ الأَضَاحِي فَوْقَ ثَلاَثٍ كَيْمَا تَسَعَكُمْ فَقَدْ جَاءَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِالْخَيْرِ فَكُلُوا وَتَصَدَّقُوا وَادَّخِرُوا وَإِنَّ هَذِهِ الأَيَّامَ أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ وَذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . فَقَالَ رَجُلٌ إِنَّا كُنَّا نَعْتِرُ عَتِيرَةً فِي الْجَاهِلِيَّةِ فِي رَجَبٍ فَمَا تَأْمُرُنَا قَالَ " اذْبَحُوا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي أَىِّ شَهْرٍ مَا كَانَ وَبَرُّوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَطْعِمُوا " . فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا نُفَرِّعُ فَرَعًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَمَا تَأْمُرُنَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فِي كُلِّ سَائِمَةٍ مِنَ الْغَنَمِ فَرَعٌ تَغْذُوهُ غَنَمُكَ حَتَّى إِذَا اسْتَحْمَلَ ذَبَحْتَهُ وَتَصَدَّقْتَ بِلَحْمِهِ عَلَى ابْنِ السَّبِيلِ فَإِنَّ ذَلِكَ هُوَ خَيْرٌ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Абдурраҳмон хабар берди, у деди: бизга Ғундар ривоят қилди, у Шуъбадан, у Холиддан, у Абу Қилобадан, у Абул-Малиҳдан — ва мен уни Абул-Малиҳдан эшитган бўлсам керак деб ўйлайман — у Нубайша — Ҳузайлдан бир киши — дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у зот: «Мен сизларни қурбонлик гўштларини уч кундан ортиқ (сақлашдан) қайтарган эдим, токи (ҳаммага) етсин деб. Энди Аллаҳ азза ва жалла яхшилик (мўл-кўлчилик) келтирди, бас, енглар, садақа қилинглар ва сақланглар. Албатта, бу кунлар ейиш, ичиш ва Аллаҳ азза ва жаллани зикр қилиш кунларидир,» дедилар. Шунда бир киши: «Биз жоҳилиятда Ражаб ойида атира сўярдик, бизга нимани буюрасиз?» деди. У зот: «Қайси ой бўлса ҳам Аллаҳ азза ва жалла учун сўйинглар, Аллаҳ азза ва жаллага яхшилик қилинглар ва (камбағалларга) таом едирилар,» дедилар. Яна бир киши: «Эй Расулуллаҳ, биз жоҳилиятда фараъ сўярдик, бизга нимани буюрасиз?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қўйлардан ҳар бир ўтловчи (чорва)да фараъ бордир: чорванг уни боқади, то у (юк кўтара оладиган даражага) етганда, уни сўясан ва гўштини йўловчига садақа қиласан, албатта шу яхшироқдир,» дедилар.»