حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الضَّحَايَا بَعْدَ ثَلاَثٍ . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمْرَةَ فَقَالَتْ صَدَقَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ دَفَّ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ حِضْرَةَ الأَضْحَى زَمَنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ادَّخِرُوا ثَلاَثًا ثُمَّ تَصَدَّقُوا بِمَا بَقِيَ " . فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ يَتَّخِذُونَ الأَسْقِيَةَ مِنْ ضَحَايَاهُمْ وَيَحْمِلُونَ مِنْهَا الْوَدَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَا ذَاكَ " . قَالُوا نَهَيْتَ أَنْ تُؤْكَلَ لُحُومُ الضَّحَايَا بَعْدَ ثَلاَثٍ . فَقَالَ " إِنَّمَا نَهَيْتُكُمْ مِنْ أَجْلِ الدَّافَّةِ الَّتِي دَفَّتْ فَكُلُوا وَادَّخِرُوا وَتَصَدَّقُوا " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим Ҳанзалий ривоят қилди, бизга Равҳ хабар берди, бизга Молик ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Абдуллаҳ ибн Воқиддан ривоят қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қурбонлик гўштларини уч кундан кейин ейишдан қайтарди. Абдуллаҳ ибн Абу Бакр деди: Мен буни Амрага зикр қилдим. У деди: «Тўғри айтди. Мен Оишанинг шундай деяётганини эшитганман: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида ҳайит чоғида чўл аҳлидан бир неча хонадон одамлари (Мадинага оч) келишди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Уч кунлик сақланглар, сўнгра қолганини садақа қилинглар› деди. Шундан кейин улар: ‹Ё Расулуллаҳ, одамлар қурбонликларидан мешлар (терилардан идишлар) тайёрламоқда ва улардан мой эритмоқда› дедилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Бу нима?› деди. Улар: ‹Сен қурбонлик гўштларини уч кундан кейин ейишдан қайтарган эдинг› дедилар. У: ‹Мен сизларни фақат (оч) келган кишилар сабабли қайтарган эдим. Энди енглар, сақланглар ва садақа қилинглар› деди».