حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَأَبِي، بَكْرٍ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُدْرِكُهُ الْفَجْرُ {جُنُبًا} فِي رَمَضَانَ، مِنْ غَيْرِ حُلُمٍ فَيَغْتَسِلُ وَيَصُومُ.
Аҳмад ибн Солиҳ бизга айтди: Ибн Ваҳб бизга айтди: Юнус бизга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Урва ва Абу Бакрдан: Оиша розияллаҳу анҳо деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга Рамазонда — эҳтилом (туш)дан эмас, балки (яқинлик туфайли) жунуб ҳолда — фажр етар, сўнг у зот ғусл қилиб рўза тутар эди.