حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ امْرَأَةً، سَوْدَاءَ جَاءَتْ، فَزَعَمَتْ أَنَّهَا أَرْضَعَتْهُمَا، فَذَكَرَ لِلنَّبِيِّ فَأَعْرَضَ عَنْهُ، وَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ " كَيْفَ وَقَدْ قِيلَ ". وَقَدْ كَانَتْ تَحْتَهُ ابْنَةُ أَبِي إِهَابٍ التَّمِيمِيِّ.
Муҳаммад ибн Касир бизга айтди: Суфён бизга хабар берди: Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Абу Ҳусайн бизга хабар берди: Абдуллаҳ ибн Абу Мулайка бизга айтди, Уқба ибн Ҳорис розияллаҳу анҳудан: Бир қора (танли) аёл келди ва у иккаласини (Уқба ва хотинини) эмизганини даъво қилди. (Уқба) буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга зикр қилди, у зот ундан юз ўгирди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам табассум қилди. У зот: «(Энди никоҳ) қандай (давом этсин), ҳолбуки айтилди-ку?» дедилар. Унинг никоҳида Абу Иҳоб Тамимийнинг қизи бор эди.