حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ، مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لأَنْ يَحْتَطِبَ أَحَدُكُمْ حُزْمَةً عَلَى ظَهْرِهِ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ أَحَدًا، فَيُعْطِيَهُ أَوْ يَمْنَعَهُ ".
Яҳё ибн Букайр бизга айтди: Лайс бизга айтди, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Абдурраҳмон ибн Авфнинг чўриси Абу Убайддан: У Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бирингиз орқасида бир боғлам ўтин териши — бирор кишидан сўрашидан, у (киши) унга берса ёки бермаса (ҳам) — яхшироқдир» дедилар.