2381-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Сув тақсимоти
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُخَابَرَةِ، وَالْمُحَاقَلَةِ، وَعَنِ الْمُزَابَنَةِ، وَعَنْ بَيْعِ الثَّمَرِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلاَحُهَا، وَأَنْ لاَ تُبَاعَ إِلاَّ بِالدِّينَارِ وَالدِّرْهَمِ، إِلاَّ الْعَرَايَا.
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Ибн Уяйна ривоят қилди, у Ибн Журайждан, у Атодан, у Жобир ибн Абдуллаҳни (розияллаҳу анҳумо) эшитди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мухобара, муҳоқала, музобанадан, мевани — токи унинг яхши ҳолати кўринмагунча — сотишдан ва унинг фақат динор ва дирҳам (пул)га сотилишидан ман қилди, ароялар(дан) бошқа.