حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، مَوْلَى أَبِي أَحْمَدَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَخَّصَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْعِ الْعَرَايَا بِخَرْصِهَا مِنَ التَّمْرِ فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ أَوْ فِي خَمْسَةِ أَوْسُقٍ، شَكَّ دَاوُدُ فِي ذَلِكَ.
Бизга Яҳё ибн Қазаъа ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Довуд ибн Ҳусайндан, у Абу Суфён — Абу Аҳмаднинг мавлоси — у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) арояларни чамалаб (харслаб) хурмога — беш васқдан кам ёки беш васқда — сотишга рухсат берди. Довуд бунда шубҳа қилди.