حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ قُلْتُ لِمَالِكٍ حَدَّثَكَ دَاوُدُ بْنُ الْحُصَيْنِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، - مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ فِي بَيْعِ الْعَرَايَا بِخَرْصِهَا فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ أَوْ فِي خَمْسَةِ - يَشُكُّ دَاوُدُ قَالَ خَمْسَةٌ أَوْ دُونَ خَمْسَةٍ - قَالَ نَعَمْ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди, бизга Молик ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Яҳё ибн Яҳё — лафз уники — ривоят қилди, у деди: Мен Моликка: «Сенга Довуд ибн ал-Ҳусайн Абу Суфёндан — Ибн Абу Аҳмаднинг мавлоси — у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ароёни чамалаб сотишда — беш васқдан кам (миқдорда) ёки бес васқда — рухсат берди (Довуд шубҳа қилиб: ‹беш ёки бес васқдан кам› деди), шунақами?» дедим. У: «Ҳа» деди.