حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ عَبْدَ بْنَ زَمْعَةَ، وَسَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، اخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي ابْنِ أَمَةِ زَمْعَةَ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصَانِي أَخِي إِذَا قَدِمْتُ أَنْ أَنْظُرَ ابْنَ أَمَةِ زَمْعَةَ فَأَقْبِضَهُ، فَإِنَّهُ ابْنِي. وَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ أَخِي وَابْنُ أَمَةِ أَبِي، وُلِدَ عَلَى فِرَاشِ أَبِي. فَرَأَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَبَهًا بَيِّنًا فَقَالَ " هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ بْنَ زَمْعَةَ، الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ، وَاحْتَجِبِي مِنْهُ يَا سَوْدَةُ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо): Абд ибн Замъа ва Саъд ибн Абу Ваққос Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида Замъанинг чўрисининг ўғли ҳақида талашдилар. Саъд: Ё Расулуллаҳ, акам менга — (Маккага) келганимда Замъанинг чўрисининг ўғлига қараб, уни олишни — васият қилди, чунки у унинг ўғли. Абд ибн Замъа: У менинг (ука)м ва отамнинг чўрисининг ўғли, отамнинг тўшагида туғилди, деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аниқ ўхшашлик кўрди ва деди: «У сеники, эй Абд ибн Замъа. Бола тўшак (эгаси)ники. Сен ундан парда тут, эй Савда».