حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِتَمْرَةٍ فِي الطَّرِيقِ قَالَ " لَوْلاَ أَنِّي أَخَافُ أَنْ تَكُونَ مِنَ الصَّدَقَةِ لأَكَلْتُهَا ". وَقَالَ يَحْيَى حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ وَقَالَ زَائِدَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ طَلْحَةَ حَدَّثَنَا أَنَسٌ.
Бизга Муҳаммад ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Мансурдан, у Талҳадан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) йўлда бир хурмо (донаси) ёнидан ўтди ва деди: «Агар унинг садақадан бўлишидан қўрқмаганимда, уни ер эдим». Яҳё деди: Бизга Суфён ривоят қилди, менга Мансур ривоят қилди. Зоида Мансурдан, у Талҳадан: Бизга Анас ривоят қилди, деди.