6291-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Саҳобалар фазилатлари
حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُهْزَاذَ، قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنِيهِ عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ فِي الْمَعْنَى غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَلَمَّا وَقَعْتُ بِهَا لَمْ أَنْشَبْهَا أَنْ أَثْخَنْتُهَا غَلَبَةً .
Менга буни Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Қуҳзоз ривоят қилди: Абдуллаҳ ибн Усмон: менга буни Абдуллаҳ ибнул-Муборакдан, у Юнусдан, у Зуҳрийдан шу иснод билан ривоят қилди деди — маънода мисли, фақат у: «Мен унга ташланганимда, уни ғолиб келиб енгмагунимча қўйиб юбормадим» деди.