2460-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Зулм китоби
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدُ بِنْتُ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ، فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ، فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ عِيَالَنَا فَقَالَ " لاَ حَرَجَ عَلَيْكِ أَنْ تُطْعِمِيهِمْ بِالْمَعْرُوفِ ".
Бизга Абулямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у Зуҳрийдан, менга Урва ривоят қилди: Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: Ҳинд бинти Утба ибн Робиъа келиб: Ё Расулуллаҳ, Абу Суфён бахил киши, унинг молидан бизнинг оиламизга едирсам, менга гуноҳ бўладими? деди. У: «Уларга урунка (қоидага мувофиқ) едиришинг сенга гуноҳ эмас», деди.