حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ قُلْنَا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّكَ تَبْعَثُنَا فَنَنْزِلُ بِقَوْمٍ لاَ يَقْرُونَا فَمَا تَرَى فِيهِ فَقَالَ لَنَا " إِنْ نَزَلْتُمْ بِقَوْمٍ، فَأُمِرَ لَكُمْ بِمَا يَنْبَغِي لِلضَّيْفِ فَاقْبَلُوا، فَإِنْ لَمْ يَفْعَلُوا فَخُذُوا مِنْهُمْ حَقَّ الضَّيْفِ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у деди: Менга Язид ривоят қилди, у Абулхайрдан, у Уқба ибн Омирдан, у деди: Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: Сен бизни (бирон жойга) юборасан, биз бир қавмга тушамиз, улар бизни меҳмон қилмайди, бу ҳақда нима дейсан? дедик. У бизга деди: «Агар бир қавмга тушсангиз, сизларга меҳмонга лойиқ нарса билан (меҳмон қилиш) буюрилса, қабул қилинглар. Агар қилмасалар, улардан меҳмоннинг ҳақини олинглар».