4519-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири
حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَتْ عُكَاظٌ وَمَجَنَّةُ وَذُو الْمَجَازِ أَسْوَاقًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَتَأَثَّمُوا أَنْ يَتَّجِرُوا فِي الْمَوَاسِمِ فَنَزَلَتْ {لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ} فِي مَوَاسِمِ الْحَجِّ.
Муҳаммад менга айтди, Ибн Уяйна менга хабар берди, у Амрдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: У айтди: Укоз, Мажанна ва Зул-Мажоз жоҳилиятда бозорлар эди. Улар ҳаж мавсумларида савдо қилишни гуноҳ деб (қўрқар) эдилар. Шунда ҳаж мавсумларида: «Роббингиздан фазл (ризқ) талаб қилишингизда сизларга гуноҳ йўқ» (ояти) нозил бўлди.