4518-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عِمْرَانَ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أُنْزِلَتْ آيَةُ الْمُتْعَةِ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَفَعَلْنَاهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَلَمْ يُنْزَلْ قُرْآنٌ يُحَرِّمُهُ، وَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا حَتَّى مَاتَ قَالَ رَجُلٌ بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ.
Мусаддад бизга айтди, Яҳё бизға айтди, у Имрон Абу Бакрдан, Абу Ражў бизға айтди, у Имрон ибн Ҳусайн розияллаҳу анҳумодан: У айтди: Мутъа ояти Аллаҳнинг китобида нозил бўлди, биз уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан қилдик. Уни ҳаром қилгувчи Қуръан нозил бўлмади ва у (Набий) ундан тўхтатмади (ман қилмади), то вафот этгунча. Бир киши ўз раъйи билан хоҳлаганини айтди.