حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لِي عَنْ أُمَّتِي مَا وَسْوَسَتْ بِهِ صُدُورُهَا، مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَكَلَّمْ ".
Бизга Ҳумайдий ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, бизга Мисъар ривоят қилди, у Қатодадан, у Зуроро ибн Авфодан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Албатта Аллаҳ мен учун умматимдан уларнинг кўнгиллари васваса қилган нарсани — токи амал қилмаса ёки гапирмаса — афв этди (кечди)».