Саҳиҳул Бухорий — 2567-ҳадис

Совға китоби · Озуқа танқислигида Аллаҳнинг баракаси

2567-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Совға китоби

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ لِعُرْوَةَ ابْنَ أُخْتِي، إِنْ كُنَّا لَنَنْظُرُ إِلَى الْهِلاَلِ ثُمَّ الْهِلاَلِ، ثَلاَثَةَ أَهِلَّةٍ فِي شَهْرَيْنِ، وَمَا أُوقِدَتْ فِي أَبْيَاتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَارٌ‏.‏ فَقُلْتُ يَا خَالَةُ مَا كَانَ يُعِيشُكُمْ قَالَتِ الأَسْوَدَانِ التَّمْرُ وَالْمَاءُ، إِلاَّ أَنَّهُ قَدْ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جِيرَانٌ مِنَ الأَنْصَارِ كَانَتْ لَهُمْ مَنَائِحُ، وَكَانُوا يَمْنَحُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَلْبَانِهِمْ، فَيَسْقِينَا‏.‏

Бизга Абдулазиз ибн Абдуллаҳ Увайсий ривоят қилди, бизга Ибн Абу Ҳозим ривоят қилди, у отасидан, у Язид ибн Румондан, у Урвадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо): У Урвага деди: Эй жияним, биз ҳилолни (янги ойни), сўнг ҳилолни — икки ойда учта ҳилолни — кўрар эдик, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уйларида ўт (ўчоқ) ёқилмас эди. Мен: Эй холажон, сизларни нима яшатар эди? дедим. У: Икки қора (нарса) — хурмо ва сув. Фақат Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг Ансордан бўлган қўшнилари бор эди, уларнинг сутли (ҳайвон)лари (манойиҳ) бўлиб, улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га сутларидан бериб турар эди, у (бизни) суғорар эди, деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 6459-ҳадисҚалб юмшатиш

"Икки қора — хурмо ва сув; фақат Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг Ансордан қўшнилари бўлиб, уларнинг сут берадиган (соғин ҳайвонлари) бор эди, улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ўз…

Сунани Термизий, 1814-ҳадисТаом китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳамроҳидан рухсат сўрамагунча икки донадан хурмони (бирга) қўшиб ейишдан қайтардилар. У деди: бу бобда Абу Бакрнинг озод қилган қули Саъддан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо…

Саҳиҳи Муслим, 227-ҳадисИймон китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Одамларда икки (хислат бор)ки, улар билан улар(да) куфр (бор): насабга таъна қилиш ва ўлик устида ноҳа (дод-фарёд) қилиш" деди.

Саҳиҳи Муслим, 677-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки қабр янидан ўтди ва: "Огоҳ бўлингки, бу иккови азобланяпти; ва улар (ўзларича) катта (гуноҳ) (деб ўйланган иш)да азобланмаяпти: улардан бири — чақимчилик (намима)…

Сунани Насоий, 2289-ҳадисРўза китоби

ки): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарда рўза тутиб бордилар, ҳатто Қудайдга етиб келганларида, сўнгра бир пиёла сут сўраб, ичдилар ва У ҳам, саҳобалари ҳам рўзани очдилар.

Саҳиҳи Муслим, 798-ҳадисҲайз китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сут ичди, кейин сув сўраб, оғзини чайди ва: "Албатта унда ёғ (чап-чап)и бор" деди.