Саҳиҳул Бухорий — 2618-ҳадис

Совға китоби · Мушриклардан совға қабул қилиш

2618-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Совға китоби

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثِينَ وَمِائَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ ‏"‏‏.‏ فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ، فَعُجِنَ ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بَيْعًا أَمْ عَطِيَّةً ـ أَوْ قَالَ ـ أَمْ هِبَةً ‏"‏‏.‏ قَالَ لاَ، بَلْ بَيْعٌ‏.‏ فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً، فَصُنِعَتْ وَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَوَادِ الْبَطْنِ أَنْ يُشْوَى، وَايْمُ اللَّهِ مَا فِي الثَّلاَثِينَ وَالْمِائَةِ إِلاَّ قَدْ حَزَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَهُ حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا، إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهَا إِيَّاهُ، وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَ لَهُ، فَجَعَلَ مِنْهَا قَصْعَتَيْنِ، فَأَكَلُوا أَجْمَعُونَ، وَشَبِعْنَا، فَفَضَلَتِ الْقَصْعَتَانِ، فَحَمَلْنَاهُ عَلَى الْبَعِيرِ‏.‏ أَوْ كَمَا قَالَ‏.‏

Бизга Абу Нуъмон ривоят қилди, бизга Муътамир ибн Сулаймон ривоят қилди, у отасидан, у Абу Усмондан, у Абдурроҳман ибн Абу Бакрдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир юз ўттиз (киши) эдик. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан бирортангизда таом борми?» деди. Бир кишининг ёнида бир сў ёки шунга яқин таом бор экан, у хамир қилинди. Сўнг патила сочли, баланд бўйли мушрик бир киши бир суру қўйни ҳайдаб келди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сотувми ёки ато (совға) — ёки: ҳибами?» деди. У: Йўқ, балки сотув, деди. У ундан бир қўй сотиб олди, у тайёрланди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жигар-бағир (қора ичак)ни қовуришни буюрди. Аллаҳга қасамки, ўша бир юз ўттиз (киши)нинг ичида Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар бирига унинг жигар-бағридан бир парча кесиб бермаган киши йўқ эди: агар ҳозир бўлса, унга берар, агар ғойиб бўлса, унга яшириб қўяр эди. У ундан икки товоқ (қилди), ҳаммаси еди, биз тўйдик. Икки товоқ ортиб қолди, биз уни туяга юкладик. Ёки у (айтгани) каби.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам