وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ، الأَعْلَى جَمِيعًا عَنِ الْمُعْتَمِرِ بْنِ سُلَيْمَانَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ مُعَاذٍ - حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، - وَحَدَّثَ أَيْضًا، - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثِينَ وَمِائَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ " . فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ فَعُجِنَ ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَبَيْعٌ أَمْ عَطِيَّةٌ - أَوْ قَالَ - أَمْ هِبَةٌ " . فَقَالَ لاَ بَلْ بَيْعٌ . فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً فَصُنِعَتْ وَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسَوَادِ الْبَطْنِ أَنْ يُشْوَى . قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا مِنَ الثَّلاَثِينَ وَمِائَةٍ إِلاَّ حَزَّ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُزَّةً حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهُ وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَ لَهُ - قَالَ - وَجَعَلَ قَصْعَتَيْنِ فَأَكَلْنَا مِنْهُمَا أَجْمَعُونَ وَشَبِعْنَا وَفَضَلَ فِي الْقَصْعَتَيْنِ فَحَمَلْتُهُ عَلَى الْبَعِيرِ . أَوْ كَمَا قَالَ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ал-Анбарий, Ҳомид ибн Умар ал-Бакровий ва Муҳаммад ибн Абдулаъло, ҳаммаси Муътамир ибн Сулаймондан — сўзлар Ибн Муъозники — ривоят қилдилар: бизга Муътамир ривоят қилди: бизга отам Абу Усмондан ривоят қилди — ва у яна ривоят қилди — Абдурраҳмон ибн Абу Бакрдан. У айтди: биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир юз ўттиз киши эдик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирортангизда таом борми?» деди. Бир кишида бир сў чамаси таом бор экан, у хамир қилинди. Сўнг узун бўйли, сочлари тўзғиган мушрик бир киши ўзи ҳайдаб келаётган қўй билан келди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сотувми ёки ато — ёки деди — ёки ҳадями?» деди. У: «Йўқ, балки сотув» деди. У ундан битта қўй сотиб олди, у тайёрланди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ичак-чавоғини (жигар-юракни) кабоб қилишни буюрди. У айтди: Аллаҳга қасамки, ўша бир юз ўттиз кишидан ҳар бирига Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг ичак-чавоғидан бир бўлакдан кесиб берди: ҳозир бўлганга берди, ғойиб бўлганга сақлаб қўйди. У айтди: у икки катта лаганга (таом) қилди, биз ҳаммамиз улардан едик ва тўйдик, икки лаганда ортиб қолди ва мен уни туяга юкладим. Ёки у қандай айтган бўлса шундай.