حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ،. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ كَعْبٍ، أَنَّ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، تَقَاضَى ابْنَ أَبِي حَدْرَدٍ دَيْنًا كَانَ لَهُ عَلَيْهِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ، فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا حَتَّى سَمِعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي بَيْتٍ، فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِمَا حَتَّى كَشَفَ سِجْفَ حُجْرَتِهِ، فَنَادَى كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ فَقَالَ " يَا كَعْبُ ". فَقَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَأَشَارَ بِيَدِهِ أَنْ ضَعِ الشَّطْرَ. فَقَالَ كَعْبٌ قَدْ فَعَلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُمْ فَاقْضِهِ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Усмон ибн Умар ривоят қилди, бизга Юнус хабар берди; ва Лайс деди: Менга Юнус ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, менга Абдуллаҳ ибн Каъб хабар берди: Каъб ибн Молик унга хабар берди: У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида масжидда Ибн Абу Ҳадрад(дан) ўзига бўлган бир қарзни талаб қилди. Уларнинг овозлари кўтарилди, токи Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни уйда туриб эшитди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг олдига чиқди, ҳатто ҳужрасининг пардасини очди ва Каъб ибн Моликни чақириб: «Эй Каъб!» деди. У: Лаббайка, ё Расулуллаҳ, деди. У қўли билан: ярмини камайтир (кечир), деб ишора қилди. Каъб: Қилдим, ё Расулуллаҳ, деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Тур ва унга (қолганини) адо эт», деди.