وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ حَسَّانَ، يُخْبِرُ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا رَمَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْجَمْرَةَ وَنَحَرَ نُسُكَهُ وَحَلَقَ نَاوَلَ الْحَالِقَ شِقَّهُ الأَيْمَنَ فَحَلَقَهُ ثُمَّ دَعَا أَبَا طَلْحَةَ الأَنْصَارِيَّ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ ثُمَّ نَاوَلَهُ الشِّقَّ الأَيْسَرَ فَقَالَ " احْلِقْ " . فَحَلَقَهُ فَأَعْطَاهُ أَبَا طَلْحَةَ فَقَالَ " اقْسِمْهُ بَيْنَ النَّاسِ ".
Ва бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, мен Ҳишом ибн Ҳассонни Ибн Сириндан, у Анас ибн Моликдан хабар бераётганини эшитдим, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Жамрани отиб, қурбонлигини наҳр қилиб, соч олдирганда, сартарошга ўнг ярмини тутди, у уни олдирди; сўнг Абу Талҳа ал-Ансорийни чақириб, уни (сочни) унга берди. Кейин унга (сартарошга) чап ярмини тутди ва: «Олдир» деди, у уни олдирди; (Набий) уни Абу Талҳага берди ва: «Уни одамлар орасида тақсимла» деди.