قَالَ مُسْلِمٌ وَرَوَى اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ، هُرْمُزَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ كَانَ لَهُ مَالٌ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حَدْرَدٍ الأَسْلَمِيِّ فَلَقِيَهُ فَلَزِمَهُ فَتَكَلَّمَا حَتَّى ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا فَمَرَّ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا كَعْبُ " . فَأَشَارَ بِيَدِهِ كَأَنَّهُ يَقُولُ النِّصْفَ فَأَخَذَ نِصْفًا مِمَّا عَلَيْهِ وَتَرَكَ نِصْفًا .
Муслим деди: Ва ал-Лайс ибн Саъд ривоят қилди, менга Жаъфар ибн Робиа Абдурраҳмон ибн Ҳурмуздан, у Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Моликдан, у Каъб ибн Моликдан ривоят қилдики, унинг Абдуллаҳ ибн Абу Ҳадрад ал-Асламийда (ҳақи) моли бор эди. У уни учратиб, ундан (қарзини) талаб қилди (ёпишди). Улар гаплашди, ҳатто овозлари кўтарилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар ёнидан ўтиб: «Эй Каъб!» деди ва қўли билан «ярми» дегандек ишора қилди. Шунда у ундаги (ҳақнинг) ярмини олди ва ярмини (кечиб) қолдирди.