حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْلَى بْنُ مُسْلِمٍ، وَعَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى صَاحِبِهِ وَغَيْرُهُمَا قَدْ سَمِعْتُهُ يُحَدِّثُهُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ إِنَّا لَعِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ حَدَّثَنِي أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مُوسَى رَسُولُ اللَّهِ " فَذَكَرَ الْحَدِيثَ {قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا} كَانَتِ الأُولَى نِسْيَانًا، وَالْوُسْطَى شَرْطًا، وَالثَّالِثَةُ عَمْدًا {قَالَ لاَ تُؤَاخِذْنِي بِمَا نَسِيتُ وَلاَ تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْرًا}. {لَقِيَا غُلاَمًا فَقَتَلَهُ} فَانْطَلَقَا فَوَجَدَا جِدَارًا يُرِيدُ أَنْ يَنْقَضَّ فَأَقَامَهُ. قَرَأَهَا ابْنُ عَبَّاسٍ أَمَامَهُمْ مَلِكٌ.
Бизга Иброҳим ибн Мусо ривоят қилди, бизга Ҳишом хабар берди, Ибн Журайж унга хабар берди, у деди: Менга Яъло ибн Муслим ва Амр ибн Динор хабар берди, у Саид ибн Жубайрдан — бири бошқасига зиёда қилади ва бошқалар — мен уни Саид ибн Жубайрдан ривоят қилаётганини эшитдим, у деди: Биз Ибн Аббоснинг (розияллаҳу анҳумо) олдида эдик. У деди: Менга Убай ибн Каъб ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Мусо — Расулуллаҳ» — сўнг ҳадисни зикр қилди: «(Хизр) деди: Мен сенга «Сен мен билан сабр қилишга асло қодир бўлмайсан« демаганмидим?» Биринчиси унутишдан, ўртадагиси шартдан, учинчиси эса қасддан (атайлаб) эди. «(Мусо) деди: Мени унутган нарсам билан ойиблама ва ишимда менга қийинчилик солма». «Улар бир болага дуч келдилар, у (Хизр) уни ўлдирди». «Иккаласи йўлга тушди, қуламоқчи бўлиб турган бир деворни топди, у (Хизр) уни тиклади». Ибн Аббос уни: «Улар олдида бир подшоҳ бор эди« деб ўқиди.