2777-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Васият китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ عُمَرَ، اشْتَرَطَ فِي وَقْفِهِ أَنْ يَأْكُلَ مَنْ وَلِيَهُ وَيُوكِلَ صَدِيقَهُ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ مَالاً.
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Айюбдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо): Умар ўз вақфида — унга вали бўлиб турган кишининг ейиши ва ўз дўстини — мол орттирмаган ҳолда — едиришини шарт қилди.