2920-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ عَبْدَ، الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَالزُّبَيْرَ شَكَوَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ يَعْنِي الْقَمْلَ ـ فَأَرْخَصَ لَهُمَا فِي الْحَرِيرِ، فَرَأَيْتُهُ عَلَيْهِمَا فِي غَزَاةٍ.
Абул-Валид бизга айтди, Ҳаммом бизга айтди, Қатодадан, Анасдан; (яна) Муҳаммад ибн Синон бизга айтди, Ҳаммом бизга айтди, Қатодадан, Анас розияллаҳу анҳудан: Абдураҳмон ибн Авф ва Зубайр Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга — яъни бит (безовта қилгани) ҳақида — шикоят қилдилар, шунда у уларга ипак (кийиш)га рухсат берди. Мен уни (ипакни) уларнинг эгнида бир ғазотда кўрдим.