3052-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ وَأُوصِيهِ بِذِمَّةِ اللَّهِ وَذِمَّةِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُوفَى لَهُمْ بِعَهْدِهِمْ، وَأَنْ يُقَاتَلَ مِنْ وَرَائِهِمْ، وَلاَ يُكَلَّفُوا إِلاَّ طَاقَتَهُمْ.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Абу Авона бизга айтди, Ҳусайндан, Амр ибн Маймундан, Умар розияллаҳу анҳудан, у деди (васиятида): Мен уни (халифани) Аллаҳ ва Унинг Расули соллаллаҳу алайҳи васалламнинг зиммаси (ҳимоясидаги зиммийлар) ҳақида васият қиламан — уларнинг аҳдига вафо қилинсин, уларнинг ортида (ҳимоясида) жанг қилинсин ва уларга тоқатларидан бошқа (юк) юклатилмасин.