حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ، أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ مِينَاءَ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ذَبَحْنَا بُهَيْمَةً لَنَا، وَطَحَنْتُ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، فَتَعَالَ أَنْتَ وَنَفَرٌ، فَصَاحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا أَهْلَ الْخَنْدَقِ، إِنَّ جَابِرًا قَدْ صَنَعَ سُؤْرًا، فَحَىَّ هَلاً بِكُمْ ".
Амр ибн Али бизга айтди, Абу Осим бизга айтди, Ҳанзала ибн Абу Суфён бизга хабар берди, Саъид ибн Мино бизга хабар берди, у деди: Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумодан эшитдим, у деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, биз ўзимизнинг бир қўзимизни сўйдик, мен бир сў арпа тортдим (ун қилдим), сен ва бир неча киши келинг», дедим. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жар солиб деди: «Эй Хандақ аҳли, Жобир таом тайёрлабди, қани, юринглар!».