حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّهُ كَانَ عَلَى فَرَسٍ يَوْمَ لَقِيَ الْمُسْلِمُونَ، وَأَمِيرُ الْمُسْلِمِينَ يَوْمَئِذٍ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ، بَعَثَهُ أَبُو بَكْرٍ، فَأَخَذَهُ الْعَدُوُّ، فَلَمَّا هُزِمَ الْعَدُوُّ رَدَّ خَالِدٌ فَرَسَهُ.
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди, Зуҳайр бизга айтди, Мусо ибн Уқбадан, Нофиъдан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: У мусулмонлар (душман билан) тўқнашган куни бир отда эди — ўша куни мусулмонларнинг амири Холид ибн Валид эди, уни Абу Бакр жўнатган эди. Уни (отни) душман олди. Душман мағлуб бўлганида, Холид унинг отини қайтарди.