حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا فِي بَيْتِي مِنْ شَىْءٍ يَأْكُلُهُ ذُو كَبِدٍ، إِلاَّ شَطْرُ شَعِيرٍ فِي رَفٍّ لِي، فَأَكَلْتُ مِنْهُ حَتَّى طَالَ عَلَىَّ، فَكِلْتُهُ فَفَنِيَ.
Абдуллаҳ ибн Абу Шайба бизга айтди, Абу Усома бизга айтди, Ҳишом бизга айтди, отасидан, Оишадан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этди, уйимда жонзот ейдиган бирор нарса йўқ эди, фақат токчамда бир оз арпа (бор эди). Мен ундан едим, токи менга (вақт) узайди; сўнг уни ўлчадим ва у тугади.