حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مَنْصُورِ ابْنِ صَفِيَّةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، سَأَلَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ غُسْلِهَا مِنَ الْمَحِيضِ، فَأَمَرَهَا كَيْفَ تَغْتَسِلُ قَالَ " خُذِي فِرْصَةً مِنْ مِسْكٍ فَتَطَهَّرِي بِهَا ". قَالَتْ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ قَالَ " تَطَهَّرِي بِهَا ". قَالَتْ كَيْفَ قَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ تَطَهَّرِي ". فَاجْتَبَذْتُهَا إِلَىَّ فَقُلْتُ تَتَبَّعِي بِهَا أَثَرَ الدَّمِ.
Бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Уяйна, Мансур ибн Сафийядан, у онасидан, у Оишадан ривоят қилдики, бир аёл Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳайздан ғусл қилиши ҳақида сўради. У киши унга қандай ғусл қилишни буюриб: «Мушк (суртилган) бир парча (пахта) олиб, у билан поклан,» дедилар. У: «Қандай покланаман?» деди. У: «У билан поклан,» дедилар. У: «Қандай?» деди. У: «Субҳаналлаҳ, поклан!» дедилар. Шунда мен уни ўзимга тортиб: «У билан қон изини кузатиб (артиб) тозала (деган маънони назарда тутадилар),» дедим.