حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، - يَعْنِي ابْنَ مُهَاجِرٍ - عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَسْمَاءَ، سَأَلَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ قَالَ " فِرْصَةً مُمَسَّكَةً " . قَالَتْ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ تَطَهَّرِي بِهَا وَاسْتَتِرِي بِثَوْبٍ " . وَزَادَ وَسَأَلَتْهُ عَنِ الْغُسْلِ مِنَ الْجَنَابَةِ فَقَالَ " تَأْخُذِينَ مَاءَكِ فَتَطَهَّرِينَ أَحْسَنَ الطُّهُورِ وَأَبْلَغَهُ ثُمَّ تَصُبِّينَ عَلَى رَأْسِكِ الْمَاءَ ثُمَّ تَدْلُكِينَهُ حَتَّى يَبْلُغَ شُئُونَ رَأْسِكِ ثُمَّ تُفِيضِينَ عَلَيْكِ الْمَاءَ " . قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ نِعْمَ النِّسَاءُ نِسَاءُ الأَنْصَارِ لَمْ يَكُنْ يَمْنَعُهُنَّ الْحَيَاءُ أَنْ يَسْأَلْنَ عَنِ الدِّينِ وَيَتَفَقَّهْنَ فِيهِ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ал-Анбарий ривоят қилди, менга отам Шуъбадан, у Иброҳимдан — яъни ибн Муҳожирдан — у Сафийя бинти Шайбадан, у Оишадан хабар бердики, Асмо Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода сўради, у: «Мушк суртилган бир пахта», деди. У: «Мен у билан қандай покланаман?» деди. У: «Субҳаналлаҳ, у билан поклан ва бир мато билан ўзингни тўсиб ол», деди. Ва зиёда қилди: У ундан жанобат ғусли ҳақида ҳам сўради, у: «Сувингни олиб, энг яхши ва энг мукаммал покланиш билан покланасан, сўнг бошингга сув қуйиб, уни соч тубларига етадиган даражада ишқалайсан, кейин ўзингга сув қуясан», деди. У айтди: Оиша: Ансор аёллари қандай яхши аёллардир, ҳаё уларни дийн ҳақида сўрашдан ва унда фиқҳ ўрганишдан тўсмас эди, деди.