حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا نُصِيبُ فِي مَغَازِينَا الْعَسَلَ وَالْعِنَبَ فَنَأْكُلُهُ وَلاَ نَرْفَعُهُ.
Мусаддад бизга айтди, Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Айюбдан, Нофиъдан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан, у деди: Биз ғазотларимизда асал ва узум (ўлжа) топар, уни ер ва (тақсим учун) кўтариб (сақлаб) қўймас эдик.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга кўз ва қулоғини синчиклаб текширишимизни, қулоғи олдидан кесилган, қулоғи орқадан кесилган, думи кесилган ва қулоғи тешилган (ҳайвон)ни қурбонлик қилмаслигимизни…
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга кўз ва қулоғини синчиклаб текширишимизни, кўр (ҳайвон)ни, қулоғи олдидан кесилган, қулоғи орқадан кесилган, қулоғи бўйига ёрилган ва қулоғи тешилган (ҳайвон)ни…
Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га қизиган (қайноқ) қум устида намоз ўқишдан шикоят қилдик; у шикоятимизни қабул қилмади (яъни қолдиришга рухсат бермади).
Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ғазот қилар эдик, мушрикларнинг идишлари ва мешларидан ўлжага олиб, улардан фойдаланар эдик, У эса буни уларга (айб деб) қораламасди.
Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонларида бир сў хурмо ёки бир сў арпа, ёки бир сў қурут чиқарардик; бундан бошқасини чиқармас эдик.
Биз лойқалик (қорамтир) ва сариқликни (пок бўлганидан кейин) бир нарса (ҳайз) деб ҳисобламасдик.