حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ كُنَّا لاَ نَعُدُّ الْكُدْرَةَ وَالصُّفْرَةَ شَيْئًا.
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил, Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Умму Атийядан ривоят қилди, у деди: Биз лойқалик (қорамтир) ва сариқликни (пок бўлганидан кейин) бир нарса (ҳайз) деб ҳисобламасдик.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Биз ҳеч нарса (қўрқадиган) кўрмадик, биз уни (отни) эса денгиз(дек чопқир) топдик
Биз ғазотларимизда асал ва узум (ўлжа) топар, уни ер ва (тақсим учун) кўтариб (сақлаб) қўймас эдик.
Биз узук ясатиб, унга бир нақш ўйдирдик, бас ҳеч ким унинг нақшига (ўхшатиб) нақш ўймасин,
Биз ҳеч нарса (ваҳима) кўрмадик, лекин биз уни (отни) денгиздек (чопқир) топдик
) ва: ‹Биз жума (намози)дан кейиндан бошқа вақтда қайлула (пешин уйқуси) ҳам қилмас, тушлик ҳам қилмас эдик›, деди.
Умм Атийя: «Биз сарғиш ва лойқа (рангли ажралмани ҳайздан кейин) ҳеч нарса (деб) санамас эдик,