3153-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Хумс китоби
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مُحَاصِرِينَ قَصْرَ خَيْبَرَ، فَرَمَى إِنْسَانٌ بِجِرَابٍ فِيهِ شَحْمٌ، فَنَزَوْتُ لآخُذَهُ، فَالْتَفَتُّ فَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ.
Абул-Валид бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Ҳумайд ибн Ҳилолдан, Абдуллаҳ ибн Муғаффал розияллаҳу анҳудан, у деди: Биз Хайбар қалъасини қамал қилаётган эдик. Бир инсон ичида ёғ бўлган бир халтани улоқтирди, мен уни олгани сапчидим. (Ўгирилиб) қарадим, бирдан Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (турибди), ундан уялдим.