حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، أَجْلَى الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ أَرْضِ الْحِجَازِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا ظَهَرَ عَلَى أَهْلِ خَيْبَرَ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ الْيَهُودَ مِنْهَا، وَكَانَتِ الأَرْضُ لَمَّا ظَهَرَ عَلَيْهَا لِلْيَهُودِ وَلِلرَّسُولِ وَلِلْمُسْلِمِينَ، فَسَأَلَ الْيَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَتْرُكَهُمْ عَلَى أَنْ يَكْفُوا الْعَمَلَ، وَلَهُمْ نِصْفُ الثَّمَرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نُقِرُّكُمْ عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا ". فَأُقِرُّوا حَتَّى أَجْلاَهُمْ عُمَرُ فِي إِمَارَتِهِ إِلَى تَيْمَاءَ وَأَرِيحَا.
Аҳмад ибнул-Миқдом менга айтди, Фузайл ибн Сулаймон бизга айтди, Мусо ибн Уқба бизга айтди, у деди: Нофиъ менга хабар берди, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Умар ибн Хаттоб яҳудий ва насронийларни Ҳижоз еридан (кўчириб) чиқарди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар аҳли устидан ғолиб келганида, яҳудийларни ундан чиқаришни хоҳлаган эди — ер устидан ғолиб келинганда, у яҳудийлар учун, Расул учун ва мусулмонлар учун (муштарак) эди. Яҳудийлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан уларни (ерда) қолдиришни — иш (деҳқончилик)ни ўзлари қилишлари ва уларга меванинг ярми (берилиши) шарти билан — сўрадилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Биз сизларни шу (шарт) устида хоҳлагунимизча қолдирамиз», деди. Улар қолдирилди, токи Умар ўз амирлигида уларни Таймо ва Ариҳога (кўчириб) чиқарди.