حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا كَتَبْنَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ الْقُرْآنَ، وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مَا بَيْنَ عَائِرٍ إِلَى كَذَا، فَمَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا، أَوْ آوَى مُحْدِثًا، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ عَدْلٌ وَلاَ صَرْفٌ، وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ. فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ، وَمَنْ وَالَى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ ".
Муҳаммад ибн Касир бизга айтди, Суфён бизга хабар берди, Аъмашдан, Иброҳим Таймийдан, отасидан, Али розияллаҳу анҳудан, у деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан фақат Қуръан ва мана шу саҳифадаги (нарса)ни ёздик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мадина — Оирдан фалонгача (оралиқ) ҳаромдир (қўриқдир), ким унда бирор жиноят қилса ёки бир жиноятчини бошпана берса, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин; ундан на (нафл) товон, на (фарз) алмаштириш қабул қилинади. Мусулмонларнинг зиммаси (аҳди) бирдир, уни уларнинг энг пасти (оддий кишиси) ҳам (зиммасига) олиб юради (адо этади). Ким бир мусулмон(нинг аҳди)га хиёнат қилса, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин; ундан на алмаштириш, на товон қабул қилинади. Ким мавлоларининг (хожаларининг) изни бўлмай бир қавмни вали (ҳомий) қилиб олса, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин; ундан на алмаштириш, на товон қабул қилинади».