حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ فَقَالَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ عِنْدَنَا شَيْئًا نَقْرَؤُهُ إِلاَّ كِتَابَ اللَّهِ وَهَذِهِ الصَّحِيفَةَ صَحِيفَةٌ فِيهَا أَسْنَانُ الإِبِلِ وَأَشْيَاءُ مِنَ الْجِرَاحَاتِ فَقَدْ كَذَبَ وَقَالَ فِيهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى ثَوْرٍ فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً وَمَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия, ал-Аъмашдан, у Иброҳим ат-Таймийдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Али бизга хутба қилиб деди: «Ким бизнинг ҳузуримизда Аллаҳнинг Китоби ва мана шу саҳифадан — туяларнинг ёшлари ва жароҳатлар (учун дият) ҳақидаги нарсалар ёзилган саҳифадан — бошқа ўқийдиган бирор нарса бор деб гумон қилса, у ёлғон айтибди.» Ва у (саҳифа)да: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мадина — Айрдан то Савргача (бўлган оралиқ) ҳарамдир. Ким унда бирор бидъат (янгилик) содир қилса ёки бидъатчини паноҳ берса, унинг устига Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлгай; қиёмат куни Аллаҳ ундан на сарф, на адл қабул қилмайди. Ким отасидан бошқани (отам деб) даъво қилса ёки ўз мавлоларидан бошқасини дўст (ҳомий) тутса, унинг устига Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлгай; ундан на сарф, на адл қабул қилинмайди. Мусулмонларнинг зиммаси (омонлиги) бирдир, уни энг кичиклари ҳам (адо этиб) юради,» дедилар — деб ёзилган. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир; Алидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан турли йўллар билан ривоят қилинган. Абу Исо деди: баъзилар уни ал-Аъмашдан, у Иброҳим ат-Таймийдан, у ал-Ҳорис ибн Сувайддан, у Алидан шунга ўхшаш ривоят қилишган. Абу Исо деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир; Алидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан турли йўллар билан ривоят қилинган.