حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، خَطَبَنَا عَلِيٌّ ـ رضى الله عنه ـ عَلَى مِنْبَرٍ مِنْ آجُرٍّ، وَعَلَيْهِ سَيْفٌ فِيهِ صَحِيفَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا عِنْدَنَا مِنْ كِتَابٍ يُقْرَأُ إِلاَّ كِتَابُ اللَّهِ وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ. فَنَشَرَهَا فَإِذَا فِيهَا أَسْنَانُ الإِبِلِ وَإِذَا فِيهَا " الْمَدِينَةُ حَرَمٌ مِنْ عَيْرٍ إِلَى كَذَا، فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً ". وَإِذَا فِيهِ " ذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ، فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً ". وَإِذَا فِيهَا " مَنْ وَالَى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً ".
Иброҳим ал-Таймий отасидан айтди: Али (розияллаҳу анҳу) бизга пишиқ ғиштдан (қилинган) минбарда хутба қилди — унинг устида (белида) қилич, унда осиғлиқ бир саҳифа бор эди. У: "Валлаҳи, бизда ўқиладиган ҳеч бир китоб йўқ — Аллаҳнинг Китоби ва мана шу саҳифадагидан бошқа" деди ва уни ёйди. Бирдан унда туяларнинг ёшлари (закот миқдорлари) ва шу (ёзувли) эди: "Мадина — Айрдан фалон(жой)гача ҳарамдир; ким унда бир ҳадас (бидъат/жиноят) содир қилса, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлур; Аллаҳ ундан на (фарз) қайтаришни (сарф), на (нафл) фидяни (адл) қабул қилади." Ва унда: "Мусулмонларнинг зиммаси (омони) биттадир, уни уларнинг энг қуйиси (ҳам) юргизади (беради); ким бир мусулмоннинг омонини бузса, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлур; Аллаҳ ундан на сарф, на адл қабул қилади" (ёзилган эди). Ва унда: "Ким ўз мавлоларининг изнисиз бошқа қавм билан (валолик) дўстлик боғласа, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлур; Аллаҳ ундан на сарф, на адл қабул қилади" (ёзилган эди).