حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُوَاصِلُوا ". قَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ. قَالَ " إِنِّي لَسْتُ مِثْلَكُمْ، إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي ". فَلَمْ يَنْتَهُوا عَنِ الْوِصَالِ ـ قَالَ ـ فَوَاصَلَ بِهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَيْنِ أَوْ لَيْلَتَيْنِ، ثُمَّ رَأَوُا الْهِلاَلَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَأَخَّرَ الْهِلاَلُ لَزِدْتُكُمْ ". كَالْمُنَكِّلِ لَهُمْ.
Абу Ҳурайра айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Висол (ифторсиз улаб рўза) қилманглар" деди. (Ашоблар): "Сен висол қиляпсан-ку" дедилар. У: "Мен сиздек эмасман; мен — Роббим мени тўйдириб, суғорар ҳолда тунайман" деди. Улар висолдан тўхтамадилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар билан икки кун ёки икки кеча висол қилди, кейин улар ҳилолни кўрдилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Агар ҳилол кечикканида, мен сизларга (яна) зиёда қилар эдим" деди — уларга танбеҳ бергандек.