حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، وَقَالَ اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْوِصَالِ، قَالُوا فَإِنَّكَ تُوَاصِلُ. قَالَ " أَيُّكُمْ مِثْلِي، إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِ ". فَلَمَّا أَبَوْا أَنْ يَنْتَهُوا وَاصَلَ بِهِمْ يَوْمًا ثُمَّ يَوْمًا ثُمَّ رَأَوُا الْهِلاَلَ فَقَالَ " لَوْ تَأَخَّرَ لَزِدْتُكُمْ ". كَالْمُنَكِّلِ لَهُمْ.
Абу Ҳурайра айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) висолдан қайтарди. (Ашоблар): "Лекин сен висол қиляпсан-ку" дедилар. У: "Қайсингиз мен кабидир? Мен — Роббим мени тўйдириб, суғорар ҳолда тунайман" деди. Улар (висолдан) тўхташни рад этгач, улар билан бирга бир кун, кейин (яна) бир кун висол қилди, кейин улар ҳилолни кўрдилар. У: "Агар (ой) кечикканида, мен сизларга (яна) зиёда қилар эдим" деди — уларга (висолдан) танбеҳ бергандек.