حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، أَنْبَأَنَا الْقَاسِمُ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَنْ زَعَمَ أَنَّ مُحَمَّدًا رَأَى رَبَّهُ فَقَدْ أَعْظَمَ، وَلَكِنْ قَدْ رَأَى جِبْرِيلَ فِي صُورَتِهِ، وَخَلْقُهُ سَادٌّ مَا بَيْنَ الأُفُقِ.
Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Исмоил бизга айтди, Муҳаммад ибн Абдуллаҳ Ансорий бизга айтди, Ибн Авндан, Қосим бизга хабар берди, Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Ким Муҳаммад ўз Раббини кўрди деб даъво қилса, албатта улуғ (ёлғон) гапирди; лекин у Жибрилни ўз суратида кўрди, унинг хилқати уфқ орасини тўсган эди.