حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ ابْنِ أَخِي جُوَيْرِيَةَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَأَبَا، عُبَيْدٍ أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَرْحَمُ اللَّهُ لُوطًا، لَقَدْ كَانَ يَأْوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ، وَلَوْ لَبِثْتُ فِي السِّجْنِ مَا لَبِثَ يُوسُفُ ثُمَّ أَتَانِي الدَّاعِي لأَجَبْتُهُ ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Асмо, Жувайриянинг жияни, бизга айтди, Жувайрия ибн Асмо бизга айтди, Моликдан, Зуҳрийдан, Саъид ибнул-Мусайяб ва Абу Убайд унга Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан хабар бердилар, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ Лутга раҳм қилсин, у ҳақиқатда қаттиқ (мустаҳкам) бир рукнга (суянчга) паноҳ тилар эди. Агар мен Юсуф турган муддат қадар зиндонда турганимда, даъват этувчига (чиқишга) жавоб берар эдим».