حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ تَلِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ بَكْرِ بْنِ مُضَرَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَرْحَمُ اللَّهُ لُوطًا، لَقَدْ كَانَ يَأْوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ، وَلَوْ لَبِثْتُ فِي السِّجْنِ مَا لَبِثَ يُوسُفُ لأَجَبْتُ الدَّاعِيَ، وَنَحْنُ أَحَقُّ مِنْ إِبْرَاهِيمَ إِذْ قَالَ لَهُ {أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي}"
Саид ибн Талид бизга айтди, Абдурраҳмон ибн ал-Қосим бизга айтди, у Бакр ибн Музардан, у Амр ибн ал-Ҳорисдан, у Юнус ибн Язиддан, у Ибн Шиҳобдан, у Саид ибн ал-Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ Лутга раҳм қилсин! У мустаҳкам устунга (қудратли қабилага) паноҳ тилар эди (лекин йўқ эди). Агар мен Юсуф қанча турган бўлса, зиндонда шунча турсам, (озод қилишга) чақирувчига (дарров) жавоб берардим. Биз Иброҳимдан кўра ҳақлироқмиз — у: «Иймон келтирмадингми?» деганида: «Ҳа, лекин қалбим хотиржам бўлиши учун (сўрадим)» деган эди.»