حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ قُرَيْشًا لَمَّا أَبْطَئُوا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالإِسْلاَمِ قَالَ " اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِسَبْعٍ كَسَبْعِ يُوسُفَ " فَأَصَابَتْهُمْ سَنَةٌ حَصَّتْ كُلَّ شَىْءٍ حَتَّى أَكَلُوا الْعِظَامَ حَتَّى جَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرَى بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا مِثْلَ الدُّخَانِ قَالَ اللَّهُ {فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ} قَالَ اللَّهُ {إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلاً إِنَّكُمْ عَائِدُونَ} أَفَيُكْشَفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَقَدْ مَضَى الدُّخَانُ وَمَضَتِ الْبَطْشَةُ.
ал-Ҳумайдий бизга айтди, Суфён бизга айтди, у Аъмашдан, у Муслимдан, у Масруқдан, у Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан: Қурайш Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга Ислом (қабул қилиш)да сустлик қилганида, у деди: «Аллаҳумма, уларга қарши менга Юсуфнинг етти (йили) каби етти (йил қаҳатчилик) билан кифоя қил.» Шунда уларга ҳар нарсани йўқ қиладиган қаҳатчилик (йили) етди, ҳатто суякларни едилар, ҳатто киши осмонга қараб, ўзи билан осмон орасида тутун каби (нарса) кўрар эди. Аллаҳ деди: «Осмон очиқ тутун билан келадиган кунни кут.» Аллаҳ деди: «Биз азобни озгина кўтарамиз, сизлар (куфрга) қайтувчисиз.» Қиёмат куни улардан азоб кўтариладими? Ҳолбуки тутун ўтди ва батша (қаттиқ ушлаш) ҳам ўтди.