حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ فُرَاتٍ الْقَزَّازِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَازِمٍ، قَالَ قَاعَدْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ خَمْسَ سِنِينَ، فَسَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ تَسُوسُهُمُ الأَنْبِيَاءُ، كُلَّمَا هَلَكَ نَبِيٌّ خَلَفَهُ نَبِيٌّ، وَإِنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي، وَسَيَكُونُ خُلَفَاءُ فَيَكْثُرُونَ. قَالُوا فَمَا تَأْمُرُنَا قَالَ فُوا بِبَيْعَةِ الأَوَّلِ فَالأَوَّلِ، أَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ، فَإِنَّ اللَّهَ سَائِلُهُمْ عَمَّا اسْتَرْعَاهُمْ ".
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Муҳаммад ибн Жаъфар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Фурот Қаззоздан, у деди: Абу Ҳозимни эшитдим, у деди: Мен Абу Ҳурайра билан беш йил ҳамсуҳбат бўлдим, унинг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтганини эшитдим, у деди: «Бани Исроилни пайғамбарлар бошқарар эдилар; ҳар қачон бир пайғамбар (вафот этиб) кетса, унга бошқа пайғамбар ўринбосар бўлар эди. Албатта, мендан кейин пайғамбар йўқ; лекин халифалар бўлади, улар кўпаядилар». Улар: «(Бўлмаса) бизга нима буюрасан?», дедилар. У: «Аввалги, сўнг (ундан кейинги) (халифанинг) байъатига вафо қилинглар, уларнинг ҳақини беринглар; чунки Аллаҳ улардан ўзларига топширган (раъият) ҳақида сўрайди», деди.