حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُبَارَكٍ، حَدَّثَنَا حَزْمٌ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ مَخَارِجِهِ وَمَعَهُ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ، فَانْطَلَقُوا يَسِيرُونَ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلَمْ يَجِدُوا مَاءً يَتَوَضَّئُونَ، فَانْطَلَقَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ، فَجَاءَ بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ يَسِيرٍ فَأَخَذَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَوَضَّأَ، ثُمَّ مَدَّ أَصَابِعَهُ الأَرْبَعَ عَلَى الْقَدَحِ ثُمَّ قَالَ " قُومُوا فَتَوَضَّئُوا ". فَتَوَضَّأَ، الْقَوْمُ حَتَّى بَلَغُوا فِيمَا يُرِيدُونَ مِنَ الْوَضُوءِ، وَكَانُوا سَبْعِينَ أَوْ نَحْوَهُ.
Абдураҳмон ибн Муборак бизга айтди, Ҳазм бизга айтди, у деди: Ҳасанни эшитдим, у деди: Анас ибн Молик розияллаҳу анҳу бизга айтди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз чиқишларидан бирида чиқди, у билан саҳобаларидан бир неча одам бор эди. Улар юриб кетди, намоз вақти келди, лекин таҳорат қилишга сув топмадилар. Қавмдан бир киши кетди ва озгина сувли бир қадаҳ (идиш) келтирди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни олди ва таҳорат олди, сўнг тўрт бармоғини қадаҳ устига узатди, сўнг: «Туринглар, таҳорат олинглар», деди. Қавм таҳорат олди, токи таҳоратдан хоҳлаган нарсаларига етишди. Улар етмиш (киши) ёки шунга яқин эдилар.