حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ قَائِفٌ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَاهِدٌ، وَأُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَزَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ مُضْطَجِعَانِ، فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الأَقْدَامَ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ. قَالَ فَسُرَّ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَعْجَبَهُ، فَأَخْبَرَ بِهِ عَائِشَةَ.
Яҳё ибн Қазаъа бизга айтди, Иброҳим ибн Саъд бизга айтди, Зуҳрийдан, Урвадан, Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Менинг олдимга бир қоиф (из танувчи, қиёфашунос) кирди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳам ҳозир эди, Усома ибн Зайд ва Зайд ибн Ҳориса эса (оёқлари очиқ ҳолда) ётган эдилар. У (қоиф): «Албатта бу оёқларнинг баъзиси баъзисидандир (ота-бола)», деди. (Оиша) деди: Буни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хурсанд бўлиб қабул қилди (суюнди) ва унга ёқди, буни Оишага хабар берди.