حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ حَدَّثَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَأْخُذُهُ وَالْحَسَنَ فَيَقُولُ " اللَّهُمَّ أَحِبَّهُمَا فَإِنِّي أُحِبُّهُمَا ".
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Муътамир бизга айтди, у деди: Отамни эшитдим, Абу Усмон бизга айтди, Усома ибн Зайд розияллаҳу анҳумодан: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳикоя қилдики, у (Набий) уни (Усомани) ва Ҳасанни олар (қучоқлар) ва: «Эй Аллаҳ, сен иккаласини сев, чунки мен иккаласини севаман», дер эди.