Усома ибн Зайд ҳақида

Sahobalar kitobi · 6 ҳадис

باب ذِكْرُ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَخْزُومِيَّةِ، فَقَالُوا مَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Қутайба ибн Саъид бизга айтди, Лайс бизга айтди, Зуҳрийдан, Урвадан, Оиша розияллаҳу анҳодан: Қурайшни Махзумия (аёл)нинг иши ташвишга солди. Улар: «Бу ҳақда (Набийга гапиришга) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг суюклиси Усома ибн Зайддан ўзга ким журъат қилади?», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ ذَهَبْتُ أَسْأَلُ الزُّهْرِيَّ عَنْ حَدِيثِ الْمَخْزُومِيَّةِ، فَصَاحَ بِي، قُلْتُ لِسُفْيَانَ فَلَمْ تَحْتَمِلْهُ عَنْ أَحَدٍ قَالَ وَجَدْتُهُ فِي كِتَابٍ كَانَ كَتَبَهُ أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ امْرَأَةً مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ سَرَقَتْ، فَقَالُ��ا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَجْتَرِئْ أَحَدٌ أَنْ يُكَلِّمَهُ، فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، فَقَالَ ‏ "‏ إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ الضَّعِيفُ قَطَعُوهُ، لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةُ لَقَطَعْتُ يَدَهَا ‏"‏‏.‏

Али бизга айтди, Суфён бизга айтди, у деди: Мен Зуҳрийдан Махзумия (аёл) ҳадиси ҳақида сўрашга бордим, у менга бақирди (жаҳли чиқди). Мен Суфёнга: «Уни (ҳадисни) бирортадан эшитиб (ривоят) олмадингми?», дедим. У: «Мен уни Айюб ибн Мусо Зуҳрийдан, Урвадан, Оиша розияллаҳу анҳодан ёзган китобда топдим», деди: Бану Махзумдан бир аёл ўғирлик қилди. Улар: «У ҳақда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ким гапиради?», дедилар. Ҳеч ким унга гапиришга журъат қилмади. Шунда Усома ибн Зайд унга гапирди. (Набий): «Албатта Бану Исроил — уларда бирор шарафли (котта) киши ўғирлик қилса, уни қўяб юборар, кучсиз (оддий) киши ўғирлик қилса, уни (қўлини) кесар эдилар. Агар Фотима (ўғирлик қилган) бўлса, албатта унинг қўлини кесар эдим», деди.

حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَبَّادٍ، يَحْيَى بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنَا الْمَاجِشُونُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، قَالَ نَظَرَ ابْنُ عُمَرَ يَوْمًا وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ إِلَى رَجُلٍ يَسْحَبُ ثِيَابَهُ فِي نَاحِيَةٍ مِنَ الْمَسْجِدِ فَقَالَ انْظُرْ مَنْ هَذَا لَيْتَ هَذَا عِنْدِي‏.‏ قَالَ لَهُ إِنْسَانٌ أَمَا تَعْرِفُ هَذَا يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ أُسَامَةَ، قَالَ فَطَأْطَأَ ابْنُ عُمَرَ رَأْسَهُ، وَنَقَرَ بِيَدَيْهِ فِي الأَرْضِ، ثُمَّ قَالَ لَوْ رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَحَبَّهُ‏.‏

Ҳасан ибн Муҳаммад менга айтди, Абу Аббод Яҳё ибн Аббод бизга айтди, Можишун бизга айтди, Абдуллаҳ ибн Динор бизга хабар берди, у деди: Ибн Умар бир кун — у масжидда экан — масжиднинг бир четида ўз кийимларини судраб (юрган) бир кишига қаради ва: «Қара, бу ким? Кошки бу (киши) менинг олдимда бўлганида», деди. Бир инсон унга: «Буни танимайсанми, эй Абу Абдураҳмон? Бу Муҳаммад ибн Усома», деди. (Рови) деди: Шунда Ибн Умар бошини қуйи солди ва икки қўли билан ерни нуқди (чизди), сўнг: «Агар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни кўрганида, албатта уни севар эди», деди.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ حَدَّثَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَأْخُذُهُ وَالْحَسَنَ فَيَقُولُ ‏ "‏ اللَّهُمَّ أَحِبَّهُمَا فَإِنِّي أُحِبُّهُمَا ‏"‏‏.‏

Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Муътамир бизга айтди, у деди: Отамни эшитдим, Абу Усмон бизга айтди, Усома ибн Зайд розияллаҳу анҳумодан: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳикоя қилдики, у (Набий) уни (Усомани) ва Ҳасанни олар (қучоқлар) ва: «Эй Аллаҳ, сен иккаласини сев, чунки мен иккаласини севаман», дер эди.

وَقَالَ نُعَيْمٌ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي مَوْلًى، لأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ‏.‏ أَنَّ الْحَجَّاجَ بْنَ أَيْمَنَ ابْنِ أُمِّ أَيْمَنَ،، وَكَانَ، أَيْمَنُ ابْنُ أُمِّ أَيْمَنَ أَخَا أُسَامَةَ لأُمِّهِ، وَهْوَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ، فَرَآهُ ابْنُ عُمَرَ لَمْ يُتِمَّ رُكُوعَهُ وَلاَ سُجُودَهُ فَقَالَ أَعِدْ‏.‏

Нуъайм Ибнул-Муборакдан (ривоят қилиб) деди: Маъмар бизга хабар берди, Зуҳрийдан, менга Усома ибн Зайднинг бир мавлоси (озод қилинган қули) хабар берди: Ҳажжож ибн Айман ибн Умму Айман — Айман ибн Умму Айман эса Усоманин онадан (бир) акаси эди, у Ансордан бир киши эди — уни Ибн Умар рукуъини ҳам, саждасини ҳам тўлиқ қилмаган ҳолда кўрди ва: «Қайтариб (ўқи)», деди.

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَحَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ نَمِرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ، مَوْلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُ بَيْنَمَا هُوَ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ إِذْ دَخَلَ الْحَجَّاجُ بْنُ أَيْمَنَ فَلَمْ يُتِمَّ رُكُوعَهُ وَلاَ سُجُودَهُ، فَقَالَ أَعِدْ‏.‏ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ لِي ابْنُ عُمَرَ مَنْ هَذَا قُلْتُ الْحَجَّاجُ بْنُ أَيْمَنَ ابْنِ أُمِّ أَيْمَنَ‏.‏ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ لَوْ رَأَى هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَحَبَّهُ، فَذَكَرَ حُبَّهُ وَمَا وَلَدَتْهُ أُمُّ أَيْمَنَ‏.‏ قَالَ وَحَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِي عَنْ سُلَيْمَانَ وَكَانَتْ حَاضِنَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Абу Абдуллаҳ деди: Менга Сулаймон ибн Абдураҳмон (ҳам) айтди, Валид бизга айтди, Абдураҳмон ибн Намир бизга айтди, Зуҳрийдан, менга Ҳармала — Усома ибн Зайднинг мавлоси — айтди: У Абдуллаҳ ибн Умар билан (турган) пайтда, Ҳажжож ибн Айман кирди ва рукуъини ҳам, саждасини ҳам тўлиқ қилмади. (Ибн Умар): «Қайтариб (ўқи)», деди. У (Ҳажжож) ўгирилганида, Ибн Умар менга: «Бу ким?», деди. Мен: «Ҳажжож ибн Айман ибн Умму Айман», дедим. Ибн Умар: «Агар буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кўрганида, албатта уни севар эди», деди ва унинг (Умму Айман оиласига бўлган) муҳаббатини ва Умму Айман туққан (фарзандлар)ни зикр қилди. (Рови) деди: Менга баъзи шерикларим Сулаймондан (ривоят қилиб) айтди: У (Умму Айман) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг энагаси (парваришловчиси) эди.